Wat doet de mens besluiten om van de echte weg af te slaan?
Moet het sneller, korter?
Waar komt dit gedrag vandaan?
Zijn wij als een olifant
Die in het oerwoud zijn eigen paadje kiest
Liefst de kortste route
Is het daarom dat we voor korter gaan?
Geeft ons onderbewuste ons dat aan?
Waardoor we wel afsnijden "moeten"
Of zijn wij ook slechts een kuddedier en doen we
Wat een ander voor ons ook al deed
We volgen braaf het nieuwe pad
Het pad dat olifanten paadje heet
Soms werkt dit pad juist tegen
Het paadje is vaak hobbelig en rul
We doen er dan juist langer over
Afsteken is dan eigenlijk flauwekul
Maar grappig
Dat we toch meedoen aan dit fenomeen
Want altijd op het rechte pad blijven?
Nee dat doet geen mens
Niet een!